“Om ons de ware schoonheid van het leven te laten zien, ons te leren wat carpe diem écht betekent, moet de Dood blijkbaar af en toe zijn gezicht laten zien,” zegt Nina de Vries-Cookson (34). En zij kan het weten, want hij stond meerdere keren aan haar bed.
Toen Nina op 22-jarige leeftijd met longontsteking in het ziekenhuis terecht kwam, bleek ze een kwaadaardige tumor te hebben bij haar nieren die daar al negen jaar aan het groeien was. Ze kreeg de diagnose bijnier schorskanker; een zeldzame vorm van kanker die normaal gesproken vooral voorkomt bij honden en oude mannen. Slechts twintig procent van de mensen overleeft de eerste vijf jaar. In 2008 leek het erop dat Nina niet bij die twintig procent zou gaan horen. Er waren flinke uitzaaiingen. “Maar tegen de verwachting in konden ze, net als bij de eerste tumor, alles netjes wegsnijden. Over zo’n operatie hoef ik niet na te denken. Dat lukt of dat lukt niet. Als ze over bestraling waren begonnen, had ik getwijfeld.”
Lees het volledige artikel! [PDF | 1,2 Mb]
Dit artikel schreef ik niet in opdracht van Nina Cookson zelf, maar van de NVVE voor hun relatiemagazine Relevant.
Uiteraard is ook dat mogelijk! Neem contact met mij op voor de mogelijkheden.
Geef een reactie